> De Kelten > Stereotiepen
-
De Kelten, "barbaren" zonder meer?
-
Sedert de Renaissance werd aan mediterrane beschavingen ( Griekenland, Rome, Egypte ), een modelrol toebedeeld, en werden alle andere als "barbaars" beschouwd. Zodoende heeft men lang minachting getoond voor de Kelten die geen grote stenen bouwwerken voortbrachten, geen eigen alfabet bezaten - de kennis berustte slechts op mondelinge overlevering - noch een verenigd imperium kenden.
-
De Kelten, armoedige strijders, schreeuwend en ongedisciplineerd ?
-
Dit hardnekkig en van minachting getuigend cliché komt tot ons via Romeinse teksten. In de loop der geschiedenis heeft Rome inderdaad meerdere malen het hoofd moeten bieden aan Keltische troepen . In de Latijnse literatuur heeft zich een geringschattend en karikaturaal beeld van dit volk gevormd. Nochtans is de militaire waarde van de Kelten evident, getuige de lijst van hun overwinningen en de uitgestrektheid van hun territorium op de Europese kaart.
-
De druïden, bloeddorstige priesters of miskende filosofen ?
-
De druïden vormen de intellectuele elite van de Keltische gemeenschap. Sommigen regelen de religieuze praktijken, anderen staan in voor de opvoeding van de jongeren, treden op als scheidsrechter bij conflicten, beheren het kadaster, de erfeniskwesties, de publieke en private rekeningen. Nog anderen zijn astronoom, dokter, ziener, magiër, ambassadeur, politiek raadgever, enz.
De druïden werden lang beschouwd als bloeddorstige priesters die mensen offers brachten. De menselijke resten die werden teruggevonden in bepaalde heiligdommen zouden van dergelijke praktijken getuigen. Maar deze interpretatie dient te worden genuanceerd : de Kelten hechtten inderdaad een groot symbolisch belang aan het hoofd, zetel van de waarde van het individu. Zodoende voerden zij "post mortem" bepaalde handelingen uit, teneinde de schedels te bewaren van voorouders of van gevelde vijanden.
-
Geen Keltische menhirs
-
Het is de Griekse geograaf Strabo die in de Gallische wouden de aanwezigheid noteerde van "grote stenen" en "druïden monumenten". Op die manier heeft men de neolithische megalieten (de "menhirs" en "dolmens", daterend uit de periode tussen 6000 en 2000 vóór Christus) verward met de Keltische riten die veel later ontstonden.
-
De Gallische haan
-
Door een mooie ironie van het lot bestaat er een Latijnse woordspeling die dit dier associeert met de Keltische volkeren.
"Gallus", betekent in het Latijn zowel "haan" als "Galliër".
Sedert de Renaissance werd aan mediterrane beschavingen ( Griekenland, Rome, Egypte ), een modelrol toebedeeld, en werden alle andere als "barbaars" beschouwd. Zodoende heeft men lang minachting getoond voor de Kelten die geen grote stenen bouwwerken voortbrachten, geen eigen alfabet bezaten - de kennis berustte slechts op mondelinge overlevering - noch een verenigd imperium kenden. 
Dit hardnekkig en van minachting getuigend cliché komt tot ons via Romeinse teksten. In de loop der geschiedenis heeft Rome inderdaad meerdere malen het hoofd moeten bieden aan Keltische troepen . In de Latijnse literatuur heeft zich een geringschattend en karikaturaal beeld van dit volk gevormd. Nochtans is de militaire waarde van de Kelten evident, getuige de lijst van hun overwinningen en de uitgestrektheid van hun territorium op de Europese kaart. 
De druïden vormen de intellectuele elite van de Keltische gemeenschap. Sommigen regelen de religieuze praktijken, anderen staan in voor de opvoeding van de jongeren, treden op als scheidsrechter bij conflicten, beheren het kadaster, de erfeniskwesties, de publieke en private rekeningen. Nog anderen zijn astronoom, dokter, ziener, magiër, ambassadeur, politiek raadgever, enz. 
Het is de Griekse geograaf Strabo die in de Gallische wouden de aanwezigheid noteerde van "grote stenen" en "druïden monumenten". Op die manier heeft men de neolithische megalieten (de "menhirs" en "dolmens", daterend uit de periode tussen 6000 en 2000 vóór Christus) verward met de Keltische riten die veel later ontstonden. 
Door een mooie ironie van het lot bestaat er een Latijnse woordspeling die dit dier associeert met de Keltische volkeren.